Kelrepad

Vandaag naar Kilder gereden voor het Kelrepad. Het Kelrepad heeft veel concurrentie van andere mooie paden in de achterhoek. Zo liepen we al eens het prachtige Staickheimerpad, het Achterwooldsepad en het Haarlose Veldplad. Stuk voor stuk schitterende paden in deze regio. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen of eigenlijk ook niet. Maar wat bleek? Het Kelrepad is prachtig. Zeker met een mooi zonnetje en schitterende herfstkleuren. Het pad kent vele vergezichten, mooie paadjes, een prachtig bos met adelaarsvarens, heel veel paddenstoelen en natuurlijk de Kale Jacob. Eenmaal uit het bos liepen wij over pas gemaaide weilanden. Het kostte ons ruim een uur rijden, maar het was het meer dan waard. Moet gezegd: wij liepen vanwege de tijd de 11km editie. (Met de klok mee). Vrijwilligers bedankt voor dit prachtige pad. Het was ons 120e klompenpad en deze komt in onze top 10.

Wat een schitterend mooi klompenpad is dit. Wij hebben dit op 25 september 2026 gelopen met mooi weer (wat lekker meehelpt) en zijn om 09.15 uur gestart in Kilder. Wat een rust en wat een mooi afwisselend gebied met glooiende velden, wandelen door weilanden, door bos met zijn vergezichten en door de schitterende natuur. Genoten, ook van de stilte onderweg, waar we weinig wandelaars en fietsers tegenkwamen. Ook geen wegen waar je het drukke verkeer hoort. Kortom een top klompenpad.

Vandaag de auto geparkeerd bij het clubhuis in de Kilder. Vanaf hier gestart. Liep eerst verkeerd door de woonwijk, ik moest er duidelijk nog even inkomen. En toen op pad, de 13 km, in mn eentje met een wandelstok. Eenmaal de Kilder uit merk je wat het geluid van de snelweg doet, wat toch jammer maar wel leuk over de akkers lekker in de wind, heerlijk....ik voelde me echt even een soort van boer met wandelschoenen aan... Een slapende haas schrok van mij en stoof voor mijn voeten weg, prachtig gezicht. Een behoorlijk stuk over asfalt langs het bos en eenmaal in het bos vond ik het een echt avontuur. Ik kwam niemand tegen en voelde me net Klein Duimpje met een wandelstok. Het duurde en duurde, toen ik de melding kreeg van de klompenpadenapp " je bent halverwege" zakte de moed me even in de schoenen, maar ik vond het wel aardig dat ik door de app werd aangemoedigd :) Een pittig stukje klimmen naar het hoogste punt maakte de wandeling wel echt tot werken. Eenmaal uit het bos heb ik de route om het water niet meer gemaakt. Ik was er wel klaar mee en ben rechtstreeks terug gewandeld naar het dorp en clubhuis. Met toch wel verzuurde benen in de auto gestapt. Een klompenpad waarbij je wel even moest werken :), met veel afwisseling.